Openheid vraagt respect

kade rechteroever

't Stad is van iedereen: Christian Leysen, Tinneke Beeckman en Nigel Williams reageren

Als Bart De Wever (N-VA) burgemeester van Antwerpen wordt, is "'t Stad is van iedereen" niet langer de slogan van de Scheldestad. Dat zegt hij na de rellen van het voorbije weekend in Borgerhout. Ondernemer Christian Leysen, filosofe Tinneke Beeckman en stand-upcomedian Nigel Williams, allen Antwerpenaren, reageren.

Christian Leysen: Een open wereld is samen aan een toekomst bouwen
Christian Leysen is ondernemer en voorzitter van het studiecentrum Antwerpen overMorgen
. www.overmorgen.be

In 2002 lanceerde het studiecentrum Antwerpen overMorgen 'Tien actiepunten voor Tien jaar' voor Vlaanderens economische hart. Omtrent integratie formuleerde het de uitdaging onder de titel 'Openheid vraagt respect' als volgt: "In de traditie van de Hanzesteden is een wisselwerking tussen handel en cultuur een motor voor openheid en contact met andere gemeenschappen uit nabije en verre oorden. Het respect voor de eigen waarden en regels is hierbij wel een basiswaarde voor de gastvrijheid. Onduidelijkheid en naïviteit keren zich immers zowel tegen de gastheren als de gasten. Migratiestromen moeten ingepast zijn in een maatschappelijke consensus. Het respect van andere culturele en levenswijzen moet eveneens opgeëist worden voor de eigen cultuur en levenswijze. Antwerpen legt daarom best met nieuwkomers contractueel afspraken vast over wederzijdse rechten en plichten en staat borg voor de correcte toepassing ervan."

Vandaag, tien jaar later, met de rellen in Borgerhout in het achterhoofd, blijkt dat het Antwerpse beleid nog een lange weg te gaan heeft. Het beleid heeft veel ingezet op formele communicatie en participatiestructuren, maar de kloof tussen bevolkingsgroepen van verschillende culturele origine blijft diep. Waar ligt de oorzaak? Was het gevoerde beleid geloofwaardig? Wat heeft veel mensen in de nieuwe bevolkingsgroepen doen afhaken? Waar staan we met de toeleiding van de nieuwe bevolkingsgroepen naar de arbeidsmarkt?

Zij vormen immers de voedingsbodem voor de tewerkstelling en economische groei van morgen. Te veel 'nieuwe Antwerpenaren' trekken zich binnen hun gemeenschap terug. Wellicht moeten we duidelijker en eerlijker zijn. Duidelijker in het bieden van toekomstperspectieven voor degenen die we hier aanvaard hebben. Eerlijker over het feit dat dubbele identiteit bestaat. De vraag stelt zich daarom ook of nieuwkomers zich behalve in hun culturele identiteit, niet beter ook in een stedelijke (Antwerpse) eerder dan in gewestelijke (Vlaamse) identiteit gaan inleven.

Polarisatie en provocatie zijn schering en inslag in de aanloop van de verkiezingen. Ze brengen echter geen oplossingen, maar drukken onze neus op de feiten: in een open wereld moeten we samen aan een toekomst bouwen. De verkiezingscampagne te Antwerpen overstijgt derhalve best zo snel mogelijk het niveau van de burgemeesterskeuze en gaat het inhoudelijke debat aan. Het probleem is immers voor iedereen.

 


Tinneke Beeckman: Nood aan een constructief verhaal van burgerschap
Tinneke Beeckman is filosofe aan de VUB en columniste.

 

Ik woon op de Antwerpse Italiëlei en zag de politiewagens voorbijrijden. Is 't Stad van iedereen? Ik denk liever voorbij partijpolitieke slogans. Het spreekt voor zich dat burgerschap inhoudt dat men zich loyaal opstelt tegenover de gehele gemeenschap. En dat je je niet alleen loyaal voelt tegenover je geloofsgenoten.

Ik vermoed dat vele allochtonen deze visie delen, en zich afkeren van de hele hetze. Graag zou ik ook wat meer allochtone vrouwen horen over dit thema.

De politiediensten hebben goed werk geleverd, en dat is een goede zaak. Een opluchting als inwoner van de stad. Maar er is meer nodig dan een repressief beleid. Meteen gaat deze kwestie dan ook de bevoegdheden van de stad Antwerpen te boven. Het spijt me voor de deelnemers aan de verkiezingsstrijd! Ik denk dat burgerschap en democratie dringend beter actief en positief besproken worden, bijvoorbeeld in het onderwijs en in de media. Niet alleen het verhaal van rechten en plichten, of van sociaaleconomisch beleid. Maar een constructief verhaal van burgerschap. Een betere dialoog met allochtonen zelf zou helpen.

Trouwens, in welke emotionele toestand verkeer je als je zo roept, tiert en vecht als die relschoppers? Dan ben je niet te benijden. Wil je echt zo door het leven gaan? Machteloosheid, woede, angst en haat koesteren? Precies zoals de filosoof Spinoza schreef over fundamentalisten: ze strijden voor hun slavernij alsof het voor hun vrijheid is. Het voorval toont wel duidelijk dat fundamentalisme een reëel fenomeen is in onze maatschappij. Het verdient meer aandacht dan trivialisering, alsof het gaat over wat gefrustreerde jongeren. Zodra fundamentalisme in het spel is, draait het om een echte machtsstrijd. Zeker wat de aanstichters betreft.

 

 


Nigel Williams: Als je een stad wilt besturen, dan bestuur je de hele stad
Nigel Williams is stand-up comedian.

 

 

Zaterdag 15 september Borgerhout. Duizenden Antwerpenaren nemen deel aan de jaarlijkse Reuzenstoet, dit jaar met zelfs een reuzen-'Fatima' mét hoofddoek, gedragen door moslima's, een fantastische knipoog naar hoe Borgerhout geëvolueerd is, handelaars, inwoners, Belgen, nieuwe Belgen of migranten, iedereen viert feest.

In een zijstraat wat verderop: jonge kerels, opgehitst door 'mannen met baarden', leveren slag met bewoners en politie omwille van een film die niemand heeft bekeken.

Ik verwachtte dat politici dit hele gebeuren in perspectief zouden plaatsen zodat we op een volwassen manier lessen zouden kunnen trekken uit hoe we 'samen' de idioten van Sharia4Belgium zouden kunnen isoleren, en dan verder gaan met de uitbouw van de positieve kanten van zo'n cultureel rijke buurt. Maar ja, ik vergat natuurlijk dat het bijna gemeenteraadsverkiezingen zijn en dat elke gebeurtenis een mogelijkheid is om 'de tegenstander' in een slecht daglicht te plaatsen. Dan krijg je een welles-nietes-over-en-weer-gelul vanuit politieke hoek waar ik niet goed van word, ik ben zelfs niet meer zeker of 't Stad nog (ook) van mij is.

Vrije meningsuiting is vrije meningsuiting. Iemand maakt een belachelijke film met als bedoeling anderen te kwetsen en te beledigen, aan jou de keuze om het te negeren of er tegen te protesteren, want dat mag ook, maar dan het liefst zonder geweld. Maak je grieven bekend op een vreedzame manier. Trouwens een belediging is enkel een belediging als je het zo wilt, je kunt het ook negeren.

Als je een stad wilt besturen, dan bestuur je de hele stad. Je krijgt een stad vol tegenstellingen, toffe mensen en een minderheid minder toffe mensen, zo is dat en zo zal het altijd blijven. Je kunt niet je inwoners kiezen, je job als beleidsman/vrouw is om al die tegenstellingen te smeden tot een geheel dat in positieve zin vooruit wil met hun stad, dat doe je door iedereen erbij te betrekken en niet uit te sluiten. 't Stad is van iedereen, leiders worden verkozen door het volk, en niet andersom.

De Morgen 18-09-2012
http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/1502731/2012/09/18/t-Stad-is-van-iedereen-Christian-Leysen-Tinneke-Beeckman-en-Nigel-Williams-reageren.dhtml

 

Tags: