Kris Peeters

kade rechteroever

In Humo 3735 hekelt Kris Peeters de traagheid van de democratische besluitvorming, en valt hij personen en organisaties aan die gebruik maken van wettelijke procedures. Die procedures zijn er deels gekomen onder druk van de Europese Unie, en dienen om de burger tegen willekeur te beschermen. Peeters gaat voorbij aan het gegeven dat in een aantal dossiers niet alleen actiegroepen, maar ook ernstige studiebureaus soortgelijke conclusies bereiken over zijn beleid. Dat blijkt bijzonder pijnlijk in drie dossiers rond mobiliteit en economische ontwikkeling.

 

Ten eerste is er de Oosterweelverbinding, een dossier dat al meer dan tien jaar aansleept. In die tijd zijn de inzichten grondig gewijzigd. Zo blijkt de bevolking in Antwerpen explosief toe te nemen, terwijl de sociale-impactanalyse nog uitging van een daling. Voor al die extra mensen is ruimte nodig, en het wegwerken van de kleine ring zou voor die ruimte kunnen zorgen. Daarnaast zijn fijn stof en lawaai terecht belangrijke items geworden.Nog erger is dat de kostprijs van de Oosterweelverbinding nu al acht keer hoger ligt dan de oorspronkelijke raming.

 

En ten slotte zijn er verschillende nationale en internationale studies die alternatieven aanbieden. Die zijn goedkoper en efficiënter, en worden nu onderzocht voor een milieueffectenrapport. Door één alternatief te saboteren, het Meccano-tracé, riskeert Peeters voor zevenhonderd miljoen aan Europese subsidies te verliezen - terwijl hij de gevangenis van Beveren gemakkelijk had kunnen opschuiven.

 

Een tweede dossier is het Schipdonkkanaal. Uiteraard wil iedereen dat de haven van Zeebrugge floreert en is de binnenvaart een goede oplossing. Maar twee miljard uitgeven voor een dergelijke ingreep in het landschap, terwijl via estuaire vaart een veel goedkoper alternatief wordt aangeboden, lijkt mij helemaal niet te verantwoorden. Ook daarover zijn kosten-batenanalyses gemaakt.

 

En ten slotte is er Uplace, het megawinkelcentrum dat men wil inplanten in Machelen. Het leek een goede zaak dat er met dat vervallen industrieterrein iets zou gebeuren dat veel tewerkstelling zou creëren. Maar men had er geen rekening mee gehouden dat daar een ernstig mobiliteitsprobleem door wordt gecreëerd, en dat de middenstand elders klappen zou kunnen krijgen. En het viaduct van Vilvoorde is één van die plaatsen waar de Europese normen inzake luchtvervuiling voor dit jaar nu al zijn overschreden. Dit alles geeft aan dat niet de actiegroepen tot een stilstand leiden, maar het eigen 'pacta sunt servanda' van Peeters.

 

Vlaanderen heeft nood aan een veranderingsmanager die eerst kijkt naar alternatieven en zoekt naar een maatschappelijk draagvlak, en dan beslist welke projecten er worden uitgevoerd. Een manager, bovendien, die zorgt voor een snelle en efficiënte uitvoering.

 

In de drie opgesomde dossiers is er te weinig openheid aan de dag gelegd en is er onvoldoende gekeken naar gevolgen en rendement. Ze zijn vooral het resultaat van schimmige compromissen tussen politici en afspraken met het bedrijfsleven. In een goed functionerende democratie zou zoiets niet meer mogen. Met burgers die mondiger zijn geworden en die ook meer mogelijkheden hebben om naar de rechtbank te stappen, wordt maar beter niet gespot.

Ivan Derycke, Borgerhout.

Humo 24-04-2012 pag. 20

 

Tags: