Terug naar start

kade rechteroever

Het Oosterweelakkoord is een overwinning voor de N-VA en de pacificatie in een jarenlange strijd. Maar het is geen eindpunt: alle lastige discussies herbeginnen net.
 
Een historisch toekomstverbond voor mobiliteit en leefbaarheid in Antwerpen. Zo luidt de officiële titel van het akkoord dat de burgerbewegingen stRaten-generaal, Ademloos en Ringland, de Vlaamse regering en de stad Antwerpen gisteren voorstelden. Zelf spreken ze van een ‘historische stap’.
Is het dat? Na een geschiedenis van twintig jaar inertie zijn die woorden op hun plaats. Maar die woorden, gecombineerd met de beelden van glunderende gezichten, kunnen suggereren dat we een definitieve streep mogen trekken onder een twintigjarige geschiedenis van Vlaamse inertie. Dat zou ten onrechte zijn, want zover zijn we niet.

Het is een immense stap vooruit, maar niet het einde van de reis.


Het akkoord laat zich het best omschrijven als een pacificatie of een staakt-het-vuren. De vijandelijkheden rond de Antwerpse mobiliteitswerken worden opgeschort, zowel in de media als voor de Raad van State. In ruil krijgen de Antwerpse actiegroepen gedaan dat de Vlaamse belastingbetaler een miljard euro extra op tafel legt om al een deeltje van de ring rond Antwerpen te overkappen.

In die zin is het akkoord van gisteren vooral een nieuw begin. Want geld om de rest van de ring te overkappen is er nog niet. Er blijven grote vragen over het financiële plaatje. Er rijzen ongetwijfeld nog lokale problemen in en rond Wommelgem, waar de Vlaamse regering een nieuwe weg wil aanleggen. Iedereen die niets met Ringland, Ademloos of stRaten-generaal te maken heeft, staat het nog altijd vrij om toch naar de Raad van State te stappen.

Verkeerstechnisch zijn er grote vragen over hoe je het doorgaand verkeer kan overtuigen de buitenring te nemen. Er is gisteren met geen woord gerept over de heikele vraag of tolgeld zal worden gevraagd. En de Europese Commissie vindt nog altijd dat de cash die naar de Antwerpse werken vloeit de begroting niet mag doen ontsporen. De Vlaamse regering is niet van plan die redenering te volgen. Om maar te zeggen: we zijn er nog niet.

Naast een pacificatie en een verse start is het akkoord een politieke overwinning voor de N-VA. Op de groepsfoto van de Oosterweelpacificatie stonden gisteren twaalf mensen, onder wie Vlaams minister-president Geert Bourgeois, Vlaams minister van Openbare Werken en Mobiliteit Ben Weyts, Vlaams viceminister-president Liesbeth Homans, de Antwerpse burgemeester Bart De Wever en de Antwerpse schepen van Financiën Koen Kennis, allen N-VA’ers. En dat voor een dossier waarop jarenlang iedereen de tanden stuk heeft gebeten en waarin iedereen bochten heeft genomen.

In die zin is de politieke pacificatie van de Oosterweeldiscussie écht een historische stap. Het dossier heeft nu de steun van de regeringspartijen N-VA, CD&V en Open VLD, de belangrijkste drie actiecomités, de stad Antwerpen én de Vlaamse oppositiepartijen Groen en sp.a. Het is een immense stap vooruit, maar niet het einde van de reis. De weg naar het gelukkige huwelijk tussen een vlot verkeer in en een leef baar Antwerpen is nog lang. En de reis is gisteren herbegonnen.

Bart Haeck
De Tijd 15-03-2017
http://www.tijd.be/opinie/commentaar/Terug-naar-start/9873211

Tags: