Oosterweel: 'Antwerpen moet nu de rangen sluiten'

kade rechteroever

De Antwerpse afdeling van Open VLD roept iedereen op om achter het Oosterweel-compromis te gaan staan. De groenen spreken van een 'historische overwinning van de participatie'.


De Antwerpse afdeling van Open VLD noemt het akkoord over de Oosterweel-verbinding 'goed nieuws is voor de Antwerpenaar'. 'We zijn er na jarenlange stilstand eindelijk in geslaagd vooruitgang te boeken.' De partij roept heel Antwerpen op om de rangen te sluiten, volop achter het compromis te gaan staan en snel werk maken van de bouw van de Oosterweel-verbinding, het Radicaal Haventracé en de A102.
 
Open VLD ziet in het akkoord voordelen voor zowel de mobiliteit op de Antwerpse ring en in de Antwerpse binnenstad als de leefbaarheid in de Antwerpse regio. 'Vandaag wordt er enorm veel verkeer naar de stad geleid, zonder dat dit verkeer echt in de buurt van de stad moet zijn', zegt Antwerps gemeenteraadslid Annemie Turtelboom. 'Met het Radicaal Haventracé wordt dat verkeer voor een groot stuk weg van de stad gehouden. Dat komt niet alleen de mobiliteit op de ring ten goede, maar is ook beter voor de luchtkwaliteit van de Antwerpenaar.'
 
Startschot
 
Groen, dat in Antwerpen in de oppositie zit, spreekt van 'een historische overwinning van jarenlange burgerparticipatie en politiek verzet', Vlaams parlementslid en Antwerps Groen-fractieleider Wouter Van Besien zegt echter wel dat hij nog met heel wat vragen zit. 'Met Groen zullen wij de waakhond zijn en ervoor zorgen dat de genomen engagementen worden vertaald in concreet en financieel onderbouwd beleid', zegt hij.

 

Dit is het startschot van participatie, niet het einde.
Wouter Van Besien - Groen-oppositieleider


   
Van Besien noemt de aangekondigde modal shift, de beslissing om doorgaand verkeer verder van de stad te houden en de overkapping van de volledige Antwerpse ring de meest positieve elementen in het akkoord. 'Jarenlang hebben Bart De Wever en co een nieuwe autostrade door de strot van de inwoners proberen te duwen', stelt hij. 'Veel van de voorstellen uit het akkoord waren tot voor kort onbespreekbaar, enig wantrouwen is dus op zijn plaats. De garanties moeten nu stelselmatig worden opgebouwd, en daarin zal de Vlaamse regering zich nog moeten bewijzen.'
 
Met name over de financiering van de nodige investeringen in openbaar vervoer, bovenop de al voorziene middelen voor het Masterplan 2020 van de Antwerpse mobiliteit, ziet Groen nog onduidelijkheid. Ook de afgeslankte Oosterweel-verbinding en de A102 door enkele noordelijke randgemeenten moeten nog concreet worden gemaakt en er moet nog een akkoord gevonden worden met de gemeente Zwijndrecht, stelt Van Besien vast. 'Dit is het startschot van participatie, niet het einde', vindt hij.
 
Voka
 
'Wat ons betreft kan de schop niet snel genoeg de grond in', reageert Voka Antwerpen in een open brief, waarin het Oosterweel een 'vooruitgangsproject' noemt. 'De consensus rond Oosterweel wordt het hardste toegejuicht door de economische actoren in onze regio. De zucht van opluchting die daar wordt geslaakt, is te horen tot ver buiten onze landsgrenzen. Natuurlijk is het fileprobleem morgen niet opgelost. Maar er is tenminste weer een perspectief. De industriële en maritieme bedrijven, die de ruggengraat van onze regionale economie vormen, hadden steeds minder begrip voor het politieke en juridische kluwen waarin dit dossier gevangen zat. Bij elke nieuwe wending in het Oosterweeldebat mochten de Antwerpse CEO’s en plantmanagers het in Ludwigshafen, Singapore of Genève gaan uitleggen.'

 

Thomas Peeters
De Tijd 15-03-2017
http://www.tijd.be/politiek-economie/belgie-algemeen/Oosterweel-Antwerpen-moet-nu-de-rangen-sluiten/9873143

 

Geef intendant D'Hooghe een standbeeld voor de kerk van Oosterweel.

 

Oosterweelintendant Alexander D'Hooghe heeft de politieke besluitvorming 'top-down' begraven door alle belanghebbenden te verenigen rond een gemeenschappelijke visie, boven het individueel belang. Dat verdient grote waardering.


'De kogel is door de kerk van Oosterweel', 'een historische beslissing', 'de spade gaat in de grond', 'de verandering werkt'. Twitter heeft weer aardig wat oneliners opgeleverd rond het Oosterweelakkoord. Het is alsof iedereen het plots roerend eens is en dat ons land kampioen geworden is in snelle besluitvorming. Een week geleden krakers in een Gents pand? Een week later bereiken de meerderheidspartijen een akkoord over de strafbaarheid van kraken.


Hoe is het dan mogelijk dat de besluitvorming rond een dossier zoals Oosterweel 20 jaar op zich liet wachten? Wel, dit land hangt al jaren aan elkaar via historische compromissen met daarbovenop een communautaire wafelijzerproblematiek wegens onze regionale structuur.


Daarnaast is Vlaanderen een sterk verzuild en versnipperd gewest waar steeds iedereen te vriend dient gehouden te worden. De problematiek rond intercommunales was maar het topje van de ijsberg.
En - last but not least - is Vlaanderen meer en meer één stadsgewest geworden waar de grondstof tussen anderhalf en twee meter boven de grond zit. Een kenniseconomie waar iedereen over alles een (on)juiste mening heeft en waar de (sociale) media gretig op inspelen. Actiegroepen tieren niet alleen welig maar vooral terecht op een mesthoop van top-down politieke compromissen die onvoldoende zijn afgetoetst met de basis.


Toch ben ik trots met deze doorbraak en het bewijs dat de basis - met of zonder actiegroepen - via de (sociale) media kan wegen op de politieke besluitvorming. Van mij mag iedereen rond de tafel gerust een overwinnaar genoemd worden. En ze mogen allemaal via de media hun achterban onmiddellijk van hun versie van het gelijk op de hoogte brengen.

Hopelijk blijven ze even eensgezind als we over uitvoering, timing, geld, aanbestedingen en opvolging gaan praten. Benieuwd hoeveel intercommunales zich daar achter de schermen weer mee gaan moeien.

Maar de grote winnaar is en blijft intendant Alexander D'Hooghe. Die is er als een meesterdiplomaat in alle discretie in geslaagd alle belanghebbenden samen te brengen - en te houden - rond een gemeenschappelijke visie die het individueel belang overstijgt.
In het voorjaar van 2015 schreef de Vlaamse regering een onderhandelingsprocedure uit rond de 'Intendant voor leefbaarheidsprojecten in de stedelijke zones rond de R1 - Ring van Antwerpen'. Alexander en zijn team waren de juiste keuze; experts in de materie en zonder enige historische of politieke betrokkenheid. Een Mister Proper zonder voorgaande die vanaf een wit blad een gedragen visie kon opzetten via 'open discussies, achter gesloten deuren'.

Mensen kwamen plotseling om te luisteren in plaats van om gehoord te worden. 'Komt u na 20 jaar niet tot een besluit, nodig dan Alexander D'Hooghe uit', prijkt binnenkort op het visitekaartje van deze kampioenenmaker. Wim De Decker kreeg Antwerp in eerste, Alexander D'Hooghe kreeg Oosterweel in beweging.

Twee gewone mensen met kennis van zaken die als outsider begonnen en dus geen enkel vooroordeel hadden. Kerels die naar mensen kunnen luisteren en mensen kunnen laten samenwerken. Een standbeeld voor Wim op de Bosuil en voor Alexander voor de kerk van Oosterweel.

Verliezers zijn er echter ook. De grootste verliezer is zeer stil. Het Oosterweelprecedent is immers de definitieve doodsteek voor het oude model van politieke besluitvorming. In een snel evoluerende wereld waar verandering, transformatie en disruptie dagelijkse kost zijn mogen parlementsleden en politici tijdens de legislatuur het mandaat van de kiezer niet blijven misbruiken om beslissingen top-down door te drukken.


We hebben de code-Buysse en de code-Lippens voor deugdelijk bestuur, maar we hebben behoefte aan een Code-D'Hooghe voor deugdelijk politiek bestuur. Stakeholdermanagement hoort er definitief bij, alle belanghebbenden moeten worden gehoord en erbij worden betrokken. Bottom- up. Door samenwerking met alle betrokkenen komt besluitvorming en echte vooruitgang tot stand.
Onze samenleving heeft geen polarisatie en populisme nodig. Gewoon luisteren naar iedereen met de blik op de toekomst.


Bruno Segers
Voorzitter van Flanders Investment & Trade. Schrijft in eigen naam
De Tijd 16-03-2017 pag. 10

Tags: