Een hoogdag voor de democratie

2 juli was een hoogdag voor de democratie. Betrokken burgers hebben hun spreekrecht uitgeoefend voor het parlement, dankzij jullie meer dan 25.000 handtekeningen.

Het was duidelijk dat hier maanden, ja jaren van werk, kennis en betrokkenheid aan voorafgingen.

Dit zijn gouden momenten. Het is namelijk niet eenvoudig om "ongefilterd" met onze verkozen politici te kunnen praten. Beloftevol en voor herhaling vatbaar. (red: bekijk hier de video en powerpoint tegelijk)

Een kans voor de politiek

Echte volksvertegenwoordigers begrijpen dat ze een eventueel proces voor de Raad van State zelf hebben uitgelokt. Dat ze enorm veel inbreuken op de wet hebben begaan. Dat ze bij iedere inbreuk gewaarschuwd zijn en de gelegenheid hadden om hun inbreuken ongedaan te maken.

Ook gisteren was zo’n moment. En het is vrij ongewoon, geloof me, dat je zo diep in je juridische kaarten laat kijken om politici de kans te geven om alsnog verstandig en wettelijk te handelen.

Want gisteren was in de eerste plaats een grote kans voor de politiek. Als ze het MER repareren, zodat het alsnog een wettelijk en wetenschappelijk document is op basis waarvan bestuurlijke keuzen kunnen worden gemaakt… Als ze het intendantschap dapper en behoorlijk durven invullen… Dan trekken de actiegroepen hun klachten in.

Echte volksvertegenwoordigers weten dat hun lapmiddel, het "strategisch" overkappen van de Ring met hier en daar een deksel, helemaal niets doet voor de volksgezondheid. Dat iedere academicus dit bovendien weet en bereid is dit op de meest beschouwelijke manier uit te leggen.

Echte volksvertegenwoordigers weten bovendien dat er enkele bewezen goede stad- en natuur sparende scheldekruisingen beschikbaar zijn, die net zoveel procedures hebben doorstaan als het BAM-tracé en klaar zijn om aangelegd te worden.

Kortom: er zijn opties en er is nog tijd.

Een gemiste kans?

Dat één politica dit niet wilde begrijpen, mag niet afleiden van de waarde van dit gebeuren.

In opdracht van haar partij heeft ze verwoede pogingen gedaan om dit positieve gebeuren te saboteren. Ze nam zowat alle vraagtijd in en kreeg hiervoor zelfs tijdens de presentaties nog instructies van BAM.

Het was nochtans pijnlijk duidelijk dat ze de antwoorden op haar vragen niet herkende, laat staan begreep.

Een grappig voorbeeld hiervan was haar bewering dat Ringland slecht becijferd is en dus veel te duur. Zo ging dat ongeveer:

- Zegt die politica tegen de economisch expert die de kost van Ringland heeft berekend: "U hebt uw kostprijsberekening gedaan op basis van 15 km overkapping, maar ik tel 25 km volledige wegenissen, hoeveel gaat dat extra kosten?"
- Zegt de econoom: "Mevrouw, we hebben in totaal geen 25, maar 32 km overkapte wegenissen meegenomen in de berekeningen".
- Zegt die politica: "ik bewijs u dat het 25 km zijn in plaats van 15. Wie gaat dat verschil betalen?"
- Zegt de econoom: "Mevrouw, het zijn 32 km wegenissen in plaats van 25 of 15 en we hebben ze volledig meegenomen in onze berekeningen".
- Zegt die politica een half uur later nog eens: "U gelooft me niet, dat het 25 km wegenissen zijn, maar ik noem ze op..." EN ZE NOEMT ZE OP! Haar 25 km wegenissen. En zegt dan doodleuk "Het verschil tussen uw 15 km en de realiteit is wel heel groot! Hoe gaat u dat betalen?".

Positief

Iedereen die wél naar de econoom geluisterd had, begreep dat de kost van Ringland niet te krap, maar integendeel veel te ruim berekend is. 

Maar die mevrouw wordt niet betaald om te begrijpen, integendeel. Het enige wat zij voor haar partij moet doen is twijfel en verwarring zaaien. Ongeacht.

Dit type van politiek is onze aandacht niet waard. We zullen haar en haar partij niet eens met naam noemen.

Wat wij onthouden is: het was een mooie dag, een waardevolle gebeurtenis, een begin van iets positiefs. Want echte volksvertegenwoordigers begrijpen dat burgers beleid kunnen uitdiepen en verbeteren. En dat dit fijn en positief kan zijn.

Wim van Hees, voor Ademloos