Regering Peeters 2 holt systematisch parlementaire controlefunctie uit inzake Noriant

kade rechteroever

4 oktober 2012, een jaar geleden dus, plaatste stRaten-generaal ‘Het zwarte gat van de Oosterweel’ online, over de contractuele relatie tussen de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (BAM, met als hoofdaandeelhouder de Vlaamse regering) en het bouwconsortium Noriant. Onderstaand vindt u de tekst met korte intro, zoals ze in maart 2013 verscheen als slot in het boek Stilstand.

"... Deze contractuele relatie bepaalt sinds 17 april 2009 – onthoud goed de datum – al het handelen van de Vlaamse regering in de Oosterweelkwestie. Die dag (6 weken voor de verkiezingen van 9 juni 2009) keurde de raad van bestuur van de BAM een onderhandse (= niet-openbare!) overeenkomst met Noriant goed, die de BAM enkele weken later in het (quasi demissionaire) parlement als ‘driekwart’ van het finale bouwcontract omschreef. Sindsdien kan Noriant bij niet-gunning van de werken met grote kans op slagen een schadeclaim van honderden miljoenen euro’s indienen.  ..."

Deze overeenkomst had nooit goedgekeurd mogen worden, gelet op de toenmalige context. Ze werd goedgekeurd zes weken na de bekendmaking van het Arup-SUM-rapport (dat zich kritisch uitte over de Oosterweelverbinding), in een periode waarin het lokale draagvlak voor het bouwproject (ook politiek) zienderogen afnam én toen reeds geweten was dat een volksraadpleging zou worden georganiseerd. De overeenkomst werd uitsluitend om politieke redenen goedgekeurd, concreet: om de bouwaanvraag voor de Lange Wapper alsnog voor de verkiezingen van juni 2009 te kunnen indienen.

Het valt te verhopen dat het Vlaamse parlement en de Vlaamse pers zich van dit alles bewust is, wanneer Noriant binnenkort haar rechtsgang zou opstarten. Sinds de volksraadpleging van oktober 2009 investeert de Vlaamse regering het grootste deel van haar politieke Oosterweelenergie in het uitgesteld krijgen van deze juridische stap en in het beperken van de zelf veroorzaakte financiële schade. Het vasthouden aan het BAM-tracé, het steeds weer hernieuwen van standstillovereenkomsten met Noriant, de zinloze aanmelding aan Europa en het toneelstuk dat hierover inmiddels al twee jaar wordt opgevoerd moeten in die context begrepen worden. De Vlaamse regering kent al anderhalf jaar de reactie van Europa, maar doet alsof ze nog steeds op een antwoord wacht:

http://www.knack.be/nieuws/belgie/waarom-niet-gewoon-open-kaart-spelen-i...

Volgende maand valt allicht het doek, de regering kan niet eeuwig parlement, publieke opinie én Noriant aan het lijntje houden. In afwachting daarvan kan misschien enig parlementair- en onderzoeksjournalistiek werk worden verricht? Bijvoorbeeld over de financiële sideletter waarnaar in aannemerskringen verwezen wordt en waar ook parlementslid Ivan Sabbe gisteren in het parlement in bedekte termen naar verwees. De burger en journalisten hebben via het verdrag van Aarhus recht op openbaarheid van bestuur. Het parlement heeft de plicht de regering te controleren.

Met vriendelijke groet,
Manu Claeys